Içimizdeki Şeytan ?
Her insan okuduğu kitaptan hayat tecrübesi ve yaraları kadar farklı şeyler alır ve hisseder buna inanıyorum. Benim için ne kadar anlamlı olduğunu ifade etmeyi kelimeler ile başaramam.Bitirdiğim dakikadan beri oturduğum koltukta öylece düşünüyorum.
Otuz yaşında kendisiyle tanışma cesareti göstermiş ve kendi yolculuğuna çıkmış bir insan olarak Ömer'in çalkantılı ruh hallerini çok iyi anlıyorum. Hem kendimde hem de yakınlarımda birçok insanda gördüğüm dalgalanmaları okurken yazara hayranlığım iyice arttı.
Ömer 'in ve Macide'nin aşkı olarak görülen çekimin insanın yaralarına hatta yara açanlara benzeyenlere doğru ilerleyen bir şey olduğunu üzülerek okudum. Yüzleşme denilen olayı her insanın gerçekleştiremediğini ve başkalarını suçlayarak kapatmaya çalıştığını okuyoruz.
Sürekli şikayet eden ve olumsuz eleştirilerde bulunan insanları toy olarak görüyorum artık. Onlardan sessizce uzaklaşıyorum böylece hayatım daha anlamlı hale geliyor. Kaç yaşında olursa olsunlar büyümeyi red ediyorlar çünkü. Bir grup insanda sızlanmayı ve kendini acındırmayı alışkanlık hale getirerek bundan besleniyor. Psikolojide kurban denilen bir rol var. Ve kurban rolünde olan bir insan mutlaka bir başkasının da zalimi oluyor. Bu döngü ancak yüzleşmeler ile bozuluyor. Başkalarını suçlamadan sorumluluk alarak. . . Ben kendi hayatımda ne mazlum ne zalim rolünü oynamak istemiyorum. Kitapta bana göre tam da bunu anlatıyor. Değişimi ancak insan tek başına kendisi başarabilir. Kimse kimsenin kurtarıcısı olmasın.
Ömer , Macide ve Bedri kalbimin derinlerinde yerlerini aldılar...
·
105 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kürk Mantolu Madonna'yı ben sanırım ruhen yanlış bir zamanda okudum, çok yormuştu beni. Ondan mı ne bu kitaba elim gitmiyordu. Ama o kadar güzel ve yürekten anlatmışsın ki hemen okuyacağım inşallah. Sonrada konuşalım.