Murat Gulsoy la ilk tanışmam nisyan unutmak demekmiş. Yazar diyorki ekrandaki adama bakıyorum. Kendinden emin dimdik. Buz gibi gülümsüyor kameraya. Kendini önemli bulduğu belli. Video kasetler bu adamın görüntüleriyle dolu ben olduğuma inanmak istiyorum ama elimden gelmiyor. O mutlu adamından bedenini calmisim. Zihni boş bir kağıt yaşlı bir yazarın ölmeden önce hastalığa yakalanisini ve neler hissettiğini bize aktarmaya çalışmış. Kısacık yazılar ve kocaman bir hayat .. acı hayat veriyor tavsiye ederim iyi geceler kitap dostları
··
139 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Dokundu yara bıraktı ve gitti Yaşlı Adam...
yıllar sonra biz de yaşlanıp belki de , fotoğraflardaki eski bize bakıp, onun biz olduğunu hatırlayamayacağız. Sadece bu kitabı hatırlayacağız, onu da nerden hatırladığımızı çıkaramayacağız sadece hissedeceğiz.