Jelinek oldukça sert, lafını esirgemeyen, okuru rahatsız eden hatta yer yer tokatlayan bir yazar. O yüzden herkes sevmeyebilir ancak bence okunması gereken bir yazar. Jelinek’i çok sevmemin iki önemli nedeni var. Birincisi, toplumdaki aksaklıkların tümünü cinsiyet eşitsizliğine indirgeyerek anlatmak yerine, bütünü görüp dillendirmesi. Bunu Aşık Kadınlar’da daha baskın olarak görüyoruz ancak Piyanist’te de başta göçmenler ve akıl hastalarına reva görülen muamele olmak üzere güçlü bir sistem eleştirisi mevcut. İkincisi, toplumun ve erkek egemen dünyanın kadınlara baskısını ve şiddetini yansıtırken, aynı zamanda her kadının az ya da çok, bilerek ya da bilinçaltındaki kodlamalar nedeniyle ve farklı biçimlerde kendileriyle ve hemcinsleriyle ilgili haksız yaklaşım, fikir ve davranışlarıyla da okuru yüzleştirmesi muazzam. Zaten rahatsız ediciliği de burada. Belki kendinize bile itiraf edemediklerinizi tokat gibi çarpıyor suratınıza ama hazmı ağır olsa da bu yüzleşmeden daha farkında ve daha olgun çıkıyorsunuz. Zaten tam da bu yüzden herkes ama özellikle her kadın okumalı bence Jelinek’i. Piyanist’e gelecek olursam, baskıcı ve kızının hayatını tahakküm altına alan bir annenin üniversitede piyano öğretmenliği yapan kızının hayatına etkisini anlatıyor. Baskıcı ebeveynlerin çocuklarının hayatına verebileceği tahribatı ve bunun gerek cinsel gerekse sosyal dünyaya yansımasını, yine bastırılmış duyguların sonuçlarını okuyoruz. Toplumun kadına biçtiği roller, kadın-erkek ilişkilerindeki ikiyüzlü çifte standartlar ve kadın olma mücadelesi üzerine Jelinek nokta atışı tespitlerini tüm açıklığı ve sertliğiyle paylaşıyor. Filmini izlemiş olmama ve hikayeyi bilmeme rağmen beni en çok sarsan kitaplardan biri oldu. Müstehcenlikten rahatsız oluyorsanız size hitap etmeyebilir. Jelinek benim için özel bir yazar. Piyanist de unutamayacağım, bende yeri ayrı kitaplar arasında yerini aldı.
··
2.972 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.