Efsun
Kitabın incelemesine başlamadan önce üzüldüğüm ve yakındığım bir konu hakkında konuşmak istiyorum bu defa.
Bu kitabı okumaya başlayınca; "Ya sen nasıl bu teröristin kitabını okursun? Sana yakıştıramadım Halil, siyasetçiden yazar olmaz." gibi tepkiler aldım. Böyle yazanlara üzüldüm açıkçası. Neden üzüldüm biliyor musunuz? Örneğin; 
Adolf Hitler'in 
Kavgam adlı eserini okumuş olsaydım hiçbir tepkiyle karşılaşmayacağıma eminim(ki okuyacağım da.)
Peki ya Adolf Hitler milyonların ölmesine doğrudan sebep olan bir siyasetçi değil miydi? Ölen Alman, Rus ve Polonyalı olunca sıkıntı yok da (sizin deyişinizle; Türk veya Kürt olunca mı sıkıntı oluyor?) Ben 
Selahattin Demirtaş okuyunca mı sıkıntı oluyor? Hümanistliğiniz Türk ve Kürt'e kadar var demek :)
Ben siyaseti sevmem, anlamam ve anlamak da istemem. Yazar olarak Selahattin Demirtaş'ın kalemini beğeniyorum ve gerçekten gün geçtikçe gelişen bir yazar olduğunu düşünüyorum.
Kitapla ilgili konuşacak olursam; Normalde ben aşk romanları seven biri değilim ama bu kitabı çok sevdim diyebilirim. Bilhassa araya kattığı güzel espriler ve aforizmalar güçlü kalemle birleşince de ortaya şahane bir eser çıkmış oldu.
Kitaptan sevdiğim bir alıntı;
"Empati kendini başkasının yerine koymak değildir bence. Kendini asla başkasının yerine koymayacağanın farkında olmaktır. Ateşin düştüğü yeri yaktığını bilmektir, herkesin hikayesinin özgün ve değerli olduğuna inanmaktır."
Adolf Hitler'in Kavgam adlı eserini okumuş olsaydım hiçbir tepkiyle karşılaşmayacağıma eminim(ki okuyacağım da.)
Peki ya Adolf Hitler milyonların ölmesine doğrudan sebep olan bir siyasetçi değil miydi? Ölen Alman, Rus ve Polonyalı olunca sıkıntı yok da (sizin deyişinizle; Türk veya Kürt olunca mı sıkıntı oluyor?) Ben Selahattin Demirtaş okuyunca mı sıkıntı oluyor? Hümanistliğiniz Türk ve Kürt'e kadar var demek :)
Ben siyaseti sevmem, anlamam ve anlamak da istemem. Yazar olarak Selahattin Demirtaş'ın kalemini beğeniyorum ve gerçekten gün geçtikçe gelişen bir yazar olduğunu düşünüyorum.
Kitapla ilgili konuşacak olursam; Normalde ben aşk romanları seven biri değilim ama bu kitabı çok sevdim diyebilirim. Bilhassa araya kattığı güzel espriler ve aforizmalar güçlü kalemle birleşince de ortaya şahane bir eser çıkmış oldu.
Kitaptan sevdiğim bir alıntı;
"Empati kendini başkasının yerine koymak değildir bence. Kendini asla başkasının yerine koymayacağanın farkında olmaktır. Ateşin düştüğü yeri yaktığını bilmektir, herkesin hikayesinin özgün ve değerli olduğuna inanmaktır."··
1 +1'leme
·20,1bin Gösterim
12 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Incelemenizi ve gösterdiğiniz örneği başarılı buldum tebrik ediyorum. Zaten yazarında kitabında örnek bir cümle vardı; Hikayesini bilmediğiniz insanı anlayamazsınız, anlamadığınız insanı sevemezsiniz.
Adolf Hitler ölen bir yazar onun kitabını almanız ona bir destek sağlamaz fakat bu kitabı almanız destek sağlar.
İncelemeniz güzel olmuş. Kitabı yeni bitirdim, hala aklıma takılan bişey var.
Bakır beyi sinem hanım öldüğü günün akşamı Kenan Kaya ve Feyzi Gonca denize karşı içki içerken gelip yakalayıp boğarak ayağına taş bağlayıp denize attılar. Ama kitapta 40/50 sayfa ilerledikten sonra şöyle bi olay geçiyor. Kenan kaya sinem hanımın ölümünden babasını yani bakır beyi sorumlu tuttuğu için yatağında bıçaklayarak öldürüyor. Daha sonra Esma, Kenan ve Fevzi gonca üçü beraber cesedi ortadan kaldırıyor. Bu durumda bakır bey iki kere ölmüş oluyor🤔🤔🤔 benim kaçırdığım bişey mi var yoksa yazarın gözünden kaçmış bir fiyasko mu hala burayı kafamda oturtamadım. 😐 siz ne düşünüyorsunuz bu konuda ?