Notre Dame'ın KamburuEdebiyat
Victor Hugo, Fransa'da ki karanlık günleri olaylara yer vererek betimler. Eserde karakterlerin her biri toplumda farklı sembolleri simgeler. Bu semboller daha çok toplumda bireylerin nasıl ayrıştığını gösterir. Kişinin görünüşü, makamı ve statüsü önemli olan özelliklerdir. Çirkin olan, kısacası aykırı olan toplum içinde kabul görülmez. Victor Hugo'nun yansıtmış olduğu resimler aslında bu yargılara karşı tepki olarak ortaya çıkmış olabilir.
Eserde baş kahramanlardan biri olan Quasimodo, aykırı bir karakterdir. Latince'de anlamı "eksik-tamamlanmamış adam" anlamına gelmesinden de bu bellidir. Halk hiçbir zaman onu kabul etmez ve görünüşünden dolayı hep yargılanır. Katedralde kaldığından onun bütün dünyası orası olmuştur. Tek sığınağıdır belki de. Onu orada kendisinden başka yargılayacak kimse yoktur.
Daha sonra Esmeralda karakteri okuyucunun karşısına çıkar. Aykırı karakterin aksine Esmeralda, genç ve güzel bir kızdır. Asıl sorun ise statüsüdür. Çingene olduğu için hor görülür. Bu kız olayların merkezinde yer alır. Güzel olması diğerleri için tehdit olmuştur. Esmeralda ise çapkın ve yakışıklı subay Phoebus' a aşık olmuştur. Ne yazık ki Phoebus, sadece çingene kızıyla gönül eğlendirmek niyetindedir. Onun bu niyeti ise olayları daha karmaşık hale getirir. Esmeralda'yı seven Frollo, aşkını bir takıntı haline dönüştürür. Tehlikeli planlar kurar ve Esmeralda'nın sonunu getirir. Ayrıca hiç tanımadığı annesine tam kavuşmuşken ölüm onları yine ayırır. Bu trajik durum yürekler acısı olsa da kralın emri kesinlikle yerine getirilmelidir.
Bu romanın sonunda ise kayıplara karışan Quasimodo en sonunda Esmeralda'nın cesedine sarılmış şekilde ölü bulunur.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.