Ahmet Hamdi Tanpınar’ı hissederek okuduğum ilk kitabı diyebilirim. Yüksek ruhi tasvirler, kişilik analizleri, unuttuğumuz anda hemen karşınıza çıkan roman kahramanları, kililer arasındaki ilişkileri unutmanıza tahammülü olmayan bir kurgu…
Orta kısımlardan birazcık sıkıldım ama sanırım bu hayat felsefem ile ilgili idi.
Yükselişler zordu, ağır ağır gerçekleşir. Lakin çöküntü kolaydır ve birden gerçekleşir. İnsan oğlu gibi. Dokuz ayda doğan insanın ölümü dokuz saniye bile sürmez.
Lüzumsuzun lüzumsuz olduğunu anlamak zaman alıyorsa bilinizki zamanınız lüzumsuzluklar içerisinde heba olmuştur.
Kitaptan böyle bir şeyler anladım…
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.