Günler, Aylar, Yıllar tam bir umudunu kaybetmeme kitabı. Kuraklıkla birlikte herkes köyünü terk ederken, ihtiyar bir adam ve kör köpeği köyde kalır. Kavurucu sıcağa rağmen bir mısır fidesini yeşertmek için elinden gelen her şeyi yapmaya çalışır. Önce köydeki tüm tarlalardaki ekili mısır tohumlarını bulurlar ve yerler, sonra bu tohumlar tükenince, sıçanları avlamaya başlarlar ve onları yerler, onlar da tükenince dağları tepeleri aşarak yiyecek ve su arar ihtiyar. Tek amacı kendini ve kör köpeğini hayattan tutmaya çalışmak olsa da yeşertmeye çalıştığı mısır fidesini hasat zamanına kadar kavurucu sıcağa dayanmasını sağlamak.
Kitabı okurken bir umutlanıyorsunuz bir hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Bu sefer oldu derken başka aksilikler çıkıyor. Mısır fidesi tam yeşerdi derken sıcaktan kuruyor. Yorganını kuyudan ıslatıp fidesini sular. Yine tam oldu derken sıçanlar saldırır. Derken kuyuda su biter. Tekrar su buldu derken fide tekrar kurumaya başlar ve hastalanır. Yine bir çare buIdu derken bu sefer hem yiyecekleri bitmiştir hem de fidenin gübreye ihtiyacı vardır. İhtiyar bu fideyi yeşertmak ve hasat zamanına çıkmasını sağlamak için kendi bedenini de adar. Fidenin dibine bir çukur kazır ve köpeğinden kendini oraya görmesini ister. Kör köpek her şartta ihtiyarın yanında olur. Onu korur, mısır fidesini korur. O da zaten iyice bitkin haldedir ve ihtiyarın mezarı başında ölür. Köye dönen halk önce fideyi görürler sonra dibindeki mezarı ve köpeği fark ederler o zaman onun köyde kalan ihtiyar olduğunu anlarlar. Fidenin köküne sarılı halde bedenini görünce anıt olarak mezarını orda bırakmaya karar verirler. Hasat zamanı geldiğinde köyde hiç tohum kalmamıştır. İhtiyarın yeşertmeye çalıştığı mısır fidesinin verdiği 7 mısır tanesini köyde kalan 7 erkek köyün etrafındaki farklı 7 tarlaya mısır fidesini dikerler.
Ayrıca kitabın kapak tasarımı harika olmuş. Kitabın ruhunu çok güzel yansıtmış.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.