"Biri iftira atmış olacaktı Josef K.'ya ; çünkü bir sabah durup dururken tutuklandı" diye başlıyor kitabın ilk cümlesi. Josef K. sebebini bilmediği bir mevzu yüzünden tutuklanır ve Dava'sı başlar. Bu öyle bir Dava'ki tüm kitap boyunca ne olduğu sır olarak kalır.K. sır olarak kalan Dava'sını önce hiç umursamaz ,sonra Dava onu kendine çeker ve kendisini çekip alamaz.
Bi hayli ilginç bir kitap olduğu söyleyebileceğim ilk şey sanırım. Sürekli belirsiz kalan, bir sonucu olan ama ne olduğu anlaşılmayan ,varlığı hissedilen ve kendisini sürekli hatırlatan buna rağmen kulaktan duyma bilgilerden ve bunlara istinaden ek olarak kişisel yorumlardan öteye geçmeyen , aslında ne olduğunu kimsenin bilmediği bir olgu bir de adeta labirentin içinde dönüp dolaşıp yine aynı yerde kendini bulan, bir arpa boyu yol alamayan bir karakter var.
Josef K.da bu bilinmezliğin getirdiği yorgunluk, yılgınlık ve tahammülsüzlük hali ,okuyucuya da pekala sirayet ediyor.
"Katedral" bölümü en zorlayıcı ve en sevdiğim bölüm oldu. Genel olarak beni Dava'dan çok ek bölümlerin etkilediğini söyleyebilirim. Kafka'nın Günlüğüne "Dava" hakkında düştüğü notları okumak ,O'nun ruh halini, düşüncelerini, umut ve umutsuzluk arasında gidiş-gelişlerine şahit olmak, yazarlık sürecinin nasıl sancılı bir yol olduğunu görmek hayli ilginç ve dikkat çekiciydi.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.