YoruldumŞiir
Bilme adımı, yüzümü görme; duy sesimi, "düşün", yeter:
En karanlık gece bile bir sabaha çıkar, gece biter.
Günlerin geçer, yaşananlardan ders çıkar!
Aldığın her darbede seni güçlü kılan bir şey var.
Önceleri ne yaparsan yap, kimse sallamaz.
Senin gibi "düşünmeyenler", seni anlamaz.
Sel olur duygular, sayfalara akarsın.
Anlat, olsun, anlarlar belki birgün bakarsın!
Kaybolursan ümitsizliğin sokaklarında,
Yolların da çıkmaz olur, hesapların da.
Heveslerim yolda kalır, beni yürüten hedeflerim.
Bu yolda yâverimdir, kalemim ve defterim.
"En iyi benim" der herkes ve herkes birinci.
Ben taş olayım, tamam siz ayıklayın pirinci!
Denizin ummadık yerinde bulunur ancak bir inci.
Her insana nasib olmaz insan olma bilinci!
*
Ben iğneyi değil, hançeri kendime sapladım!
Yaptığım hataları tek tek hesapladım.
Her geçen günümde, içimde girdim harbe ben.
“Günahsızım" demem için bulamadım bir neden.
Ama dur, beni vurmadan önce biraz yavaşla!
Sen kendini kaç kez öldürdün içindeki savaşta?
Başkaları birilerini durmadan eleştirirken
Kendimi bendim aslında en fazla hicveden.
Gam sazı inceden çalarken kulaklarımda
Bir sızı var dinmeden kanar dudaklarımda.
Kuramadığım cümleler biber gibi yakar dili.
Heder eder düşünceler söylemezsen derdini.
Teskin edemem kalemi, keskin ucu batarken yüreğime;
Ben bileğime güvenmedim, güvendiğim kadar yüreğime!
*
Yoruldum ben zor yıllardan
Sonu belirsiz yollardan
Bir de gizli düşmanlar var
Onlar zor anı kollarlar!
îcâzkâr - 2010
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.