Oncelikle sunu belirteyim: ASLA SANILDIGI GIBI SADECE COCUKLARA HITAP EDEN BIR KITAP DEGIL. Üçüncü sinif ogrencisi bir cocugun kaleminden o yilki egitim ogretim doneminde basindan gecen onemli olaylari anlatan bir günlük olarak yazılan bir kitap. Okurken Garrone gibi karakterler "keşke dünyayı çocuklar yönetse" cumlesini dilimden düşürtmedi. Vatan sevgisi,cesaret,dürüstlük,şerefli yaşam ve karşılıklı insan ilişkileri uzerine o kadar cok güzel öğütler verilmiş ki...babanin ogula yazdigi mektuplar da en az aylik öyküler kadar etkileyici...soylemeden gecemeyecegim; yetimhaneyi ziyaret bölümünde o minikler beni cok ama cok etkiledi ve en yakin zamanda bir yetimhane bir de huzurevi ziyareti sart oldu. Bir ogretmen olarak beynime not edip uygulamaya calisacaklarim da cabasi...
aslında kitap hakkinda olumlu ne söylense az. Ben cok beğenerek okudum.
··
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.