Okuduğum ilk Halit Ziya tiyatrosuydu. Kitapta kullanılan üslup olsun ya da cümlelerin edebi ağırlığı çok başkaydı. Bir sürü altını çizdiğim cümle oldu. Gerçekten çok güzel bir tiyatroydu. Bir aile nasıl zehirlenebilir ve en dibe doğru çekilebilir cevabını apaçık okuyucuya sunuyordu. Hayatımıza aldığımız bizim için önemsiz insanlar aslında tüm güzellikleri mahvedebilirdi. Bizi en derinden korkularımızla baş başa bırakabilirdi. Zehir gibi kanımızdan içeri girip şifa bulamadan bizi öldürebilirdi. Başımıza gelen her şey beklemediğimiz insanlar tarafından gelir diyordu kısacası. Bu tiyatro hem duyguyu çok iyi yansıtmış hem de olayın içine sokabiliyordu insanı. Okumanız gereken bir tiyatro örneği.