Hakan Günday'ın ilk okuduğum kitabı.
Bipolar bozukluğu olan biri olsaydım kesinlikle mani dönemim yanımda Murat Menteş'i, depresyon dönemim de Hakan Günday'ı isterdim.
Kurgusu çok iyi olan hikayeler arasındaki jet hızıyla geçişi insanı jet lag sokuyor. Hikayenin buraya nasıl geldiğini sorgulayamadan kendinizi olayların içinde buluyorsunuz.
Kinyas ve Kayra bir madalyonun iki yüzü gibi ama tek fark bu madalyonda baskı hatası yapılmış. İki yüzde de melankoli aynı kalmış.
Okurken eğer mutluysanız neden mutlu olduğunuzu sorguluyorsunuz ama eğer mutsuzsanız mutluluğunuzun mezarı üzerine hortlamasın diye kamyonla toprak atarken buluyorsunuz kendinizi.
Yatırım tavsiyesidir.