Toplumun kanayan yaralarından biri kadınların yok sayılması ve ikinci sınıf muamele görmesi.Yazarımız da bu konuya dikkat çekmek adına az yazıp çok mesaj vermiş.Kalpten kutlarım..
Her ne kadar üç farklı konu olsada sonuç hep aynı olan bir kitap #adeninölükadınları..
Aden ‘cennet bahçesi’ demekmiş..
Kitabı ilk gördüğüm de bunun anlamına bakıp ve kitap adından etkilenerek satın almıştım iyi ki de bu kitabı alıp okumuşum diyorum.
Ziynet’in hikayesinde suçlu arayamadım,hepsine kızdım ama daha fazla birine kızamadım.Kimseye hak veremedim herkes haksızdı.Yanlış bir aşk yanlışa ortak olan insanlar..Olan tabiki kadına oldu cocuğa oldu ama haklı haksız,suçlu suçsuz aranacak bir durum yoktu.Kazananı olmayan bir savaş..
Umut’un hikayesine üzüldüm serhata cok kızdım ama ona da üzüldüm.Bu hikaye beni belkilerle bıraktı yarım kaldı sanki farklı bir kurgu beklerdim aralarda.
Gelelim asıl konuya
Kumru’ya..
En üzen,düşündüren ve bu kadarı olmamalı dedirten kişiydi Kumru.
Annesi,ailesi, evlendiği kişi,yaşadıkları 9-10 yaşlarında bir çocuk için kaldırılamaz ve olmaması gereken gerçeklerimiz maalesef.
Ataerkil bir toplumda ezilen Kumru..
Babasıyla göz göze bile gelmeyen ve babasından büyük birine satılan küçük gelin Kumru..
Bu hikaye beni gercekten cok etkiledi.Kanayan yaramız maalesef.
Yazarın da dediği gibi bu kitap ‘kadın sorunu’ değil tamamiyle ‘erkek sorunu’ .
bu kitabı herkese yürekten tavsiye ediyorum..
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.