İSA KOMÜNİSTTİ TÜM İNSANLARI KUCAKLADI
AMA ONA İNANANLAR ONU KAPİTALİZM İÇİN KULLANDI !
Kitaptan bir pasajla başlamak isterim.
Hazreti İsa konuşuyor:
— Don Camillo, Hıristiyanlık sevgisini, insanın kafasına vura vura öğretmek yöntemi bana hoş gelmiyor.
— Ben kendim de doğru bulmuyorum -dedi Don Camillo alçak gönüllülükle-. Aslına bakarsanız insanların fikirleri o kadar kötü değil genellikle, ancak düzeni kötü. Bazen şöyle iyi bir silkelemek hepsinin yerli yerine oturmasını sağlıyor.
Bir taraftan "Marshall" Yardımları ile halkın gözünü boyayan ve Atlantik Paktı üzerinden yıllardır Sovyet ve Sovyet desteği alan ülkeler de dahil olmak üzere bir çok ülkede ambargo uygulayan Amerika , bir yandan da paraya sırtını yaslamış din tacirleri..
Bu sefer yer : İtalya.
Romandaki olay döngüsü, kilisedeki bir heykelin yıkılması yıkılmaması tartışması ile başlıyor. ( Heykel figürü burada yıkılması gereken bozuk sistemi temsil ediyor.)
Yıkılmasını savunan : Peppone
Karşı çıkan: Don Camillo
Don Camillo bir papaz. Bir iyi niyetli (!) bir iyi niyetli anlatamam.
Sırtını dayamış Marshall'a. Amerika bunun sırtını kaşıyor. Bu Amerika'nın. Amerika'dan gelen yiyecek paketlerini halka göz boyamak için dağıtıyor kendisi arkada pastanın büyük payını mideye indiriyor. ( #144931131 )Tam bu konuya istinaden Ernesto Che Guavera 'nın bir sözü geliyor aklıma : "Aç insanların karnını doyurduğum zaman bana kahraman diyorlar. Bunların neden aç olduğunu sorduğum zaman ise; bana komünist diyorlar."
Bu yardımları kendilerine karşı gelmesinler diye yapan Amerika din tüccarlarından da yardım alarak bir verip bin almaya yani sömürüye devam etmekte, gökten inme bir dua kitabına inanan halk da buna ses çıkarmamakta. Öyle ki Don Camillo papazımız ne zaman kıçı sıkışsa ya dua kitabını açıyor ya da kiliseye gidip İsa ikonunun önünde saatlerce günah çıkarıyor.
Peppone de bir Sovyetçi. Stalin'i destekliyor. Sovyetten sürekli mektuplar alıyor. Bu arada Peppone ve Don Camillo iki arkadaş arada birbirlerine takışsalar da (farklı fikirleri savundukları için) birbirlerine yine de kafa göz dalmıyorlar. Tatlı bir rekabetleri var. Ta ki 263. sayfaya kadar (epubtan okuduğum için) Birbirlerini boğazlıyorlar. Neyse ki korkulan başa geliyor Don Camillo'nun oğlu da bir komünist oluyor. Çok diller dökmesine rağmen papaz onu bu yoldan çeviremiyor. Peppone de arkadaşının oğlunun aklına iyice komünist fikirleri yerleştiriyor. Çatışma çoktan başladı baba ile oğul arasında. Hayırsız Oğul ilan ediliyor tabi bunun nezdinde.
Peppone'nin kendi gibi komünist grubundan en yakın yardakçısı Falchetto da Don Camillo'nun kendi gibi papaz arkadaşının kızı Paolina'yı da hamile bırakınca dananın kuyruğu kopuyor.
İki yakın arkadaşım geldiği son hâl, vaziyet. Bir heykelin yıkılıp yıkılmaması için başlayan kavga sağ sol savaşına dönüşüyor. Birbirlerini her fırsatta öldürmeye çalışıyorlar. Ve en sonunda da Peppone bir tuzak kurup kara iftira atıyor en yakın dostuna. Don Camillo da bu iftirayı onuruna yediremeyip köyü terk etmek zorunda kalıyor. Her ne kadar gerici de olsa hiçbir insana iftira atma hakkımız yoktur. O zaman ondan ne farkımız kalır? Üstelik bir devrimci dürüst olmalı, hile yalanla işi olmamalı.
Peppone gerçek bir devrimci değilmiş demek ki...
Romanın son kısmına kadar Peppone'yi tuttum ama bu yapılan hareketin nahoşluğu papaza acımama neden oldu.
Hani bir deyim vardır; Filler tepişirken olan çimenlere olur diye.
Sovyet ve Amerika birbirleri ile mücadele ederken bu iki İtalyan arkadaşın arasını bozduğuyla kalır. Birbirlerine düşerler olan kendilerine olur. ( #145000871 )
Ortak acılar, arkadaşlıklar bizi birbirimize bağlar. Don Camillo'nun köpeğini vurduklarında Peppone katillerin peşine düşüp onların ağzını yüzünü dağıtıyordu romanda. Arkadaşının acısına ortak oldu. Bir sağcı ve bir solcu kardeşliği. Keşke hep böyle olsak.
Bizi birbirimize düşürmelerine izin vermesek. ( #145036790 ) Keşke Don Camillo ile Peppone de hep böyle olsalardı.
Verilmek istenen mesaj: Çürümüş ve kokuşmuş düzende devrim şarttır. Sömürü durdurulmalıdır. Fakat inandığımız düşünceler başkalarının kalbini kırmamıza, kendimiz gibi düşünmeyene saygı duymamamıza, savaş açmamıza sebep değildir. Olan bize olur.
Her bir sahnesinden çıkarttığım çok güzel dersler oldu. 10/10
Benzer kitaplara yaptığım incelemeler :
#144873662
#143398564
#141328914
#61122152
·
246 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Radikalizmin Mistik Önderi
Gönderi Sahibi
Peppone adamım seni haksız bulup da gerici Camillo'yu tutacağım aklıma gelmezdi. Yaptığın çok kahpece. Olmadı adamın olmadı...