Koca yürekli Yusuf
Yusuf'u okurken Yusuf oldum. Çocukluktan beri peşini bırakmayan talihsizlikler nasıl da yormuştur ruhunu. Aynı evde kardeş gibi büyüdüğü aşk beslediği eşinin, anne sözüyle kötü yollara girmesi onu çok hırpalar. Bazen aşk tutkudan ziyade güvendir. Bir kısım vardı kitapta sırtımda taş taşırım amma yeter ki aklım burada kalmasın diye. Günümüz evlilikleri geldi aklıma. TV programlarında izlediğimiz bizi toplumu tüketen kısımlar. Buda mı varmış diye şaşırmadığımız o iğrenç vaziyetler. Sanırım insan en çok güvenmek istiyor anasına babasına bacısına ağabeyine en çok da eşine. Eş demek ruh birlikteliği ekmek paylaşımı demek değil midir? Sanırım Yusuf'u tüketen şey çaresizlik garibanlık en çok da kara sevda. Çok okunan bir eserdir. Hala okumayan varsa Sabahattin Ali'nin eşsiz yorumuyla tanışmalı. Keyifli okumalar dilerim dostlar.
·
300 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.