Son zamanlarda okuduğum en sarsıcı klasiklerden biriydi. Yazıldığı çağın o kadar ötesinde ki okurken hâlâ bazı konularda günümüz toplumuna ayna tuttuğunu düşünmeden edemedim.
Kitapta olaylar Basil Hallward'ın büyük bir aşk duyduğu Dorian Gray'in portresini çizmesiyle başlıyor. Genç, yakışıklı ve masum bir çekiciliğe sahip olan Dorian bu portre karşısında yaşlanıp büyüleyici güzelliğini kaybedeceği gerçeği ile yüzleşiyor. O anki kibir ve gençliğini kaybetme korkusu ile kendisi yerine portresinin yaşlanmasını, çirkinleşmesini diliyor. Bu dileği de gerçekleşiyor.
Basil aracılığıyla Henry ile tanıştıktan sonra iyimser ruhunu kaybetmeye başlayan Dorian için hayat sadece zevk, tutku, güzellik ve günahtan ibaret bir hale geliyor. Öyle ki yaptığı ya da sebep olduğu hiçbir kötülükten kendini sorumlu tutmuyor.
Toplumda en başlarda Dorian'ın dönüştüğü insanı kabullenmiyor. Bunun sebebiyse Dorian'ın çok saf, el değmemiş bir yakışıklılığı olması. Sanki sadece çirkin insanlar kötü olabilirmiş gibi bir yanılgıya sahipler. Tıpkı günümüzdeki gibi. Her ne kadar inkar etsek de dış görünüşün çok önemli olduğunu görüyoruz.
Dorian Gray'in Portresi gençlik, güzellik, ve yaşam hırsının kısacası bir dileğin insanın ruhunu nasıl yok ettiğini sarsıcı bir şekilde ifade ediyor. Daha değinmediğim o kadar çok detay, o kadar çok olay var ki.. Kesinlikle herkesin en azından bir kez okuması gereken bir eser.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.