Ey geceyi ve kahverengi bir düzeni taşıyan ellerim! Yüzümün uğultusuyla şaşırtın beni,
Gecenin dürüstlüğünden herkes kuşkulanır
korkulur o kuş yüklü iniltilerden
Sen şimdi sevincimin akranısın ey kanıma çakıllar karıştıran isyan
Adını “bir güıı fazla yaşamak” koyduk.
Ey merak, ey zafer haykırışı, oğlum!
Şaşılacak bir dünyada yaşamaktı; öğrendik
şimdi külçeler yüklüyüz şaşılacak bir biçimde külçeler yüklüyüz ve çıkmak istiyoruz yokuşu
En mutlu insanlar belki de baca temizleyicileridir
öyle dar, öyle kara karanlık bir yerdedirler ki yüreklerini geniş, dayanıklı aydınlık tutmak zorundadırlar buna yükümlü sayarlar kendilerini.
yerim olmadı zaten kendi mezarımdan başka
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Ben İsmet Özel, şair, kırk yaşında.
Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar
ben yaşarken koptu tufan
ben yaşarken yeni baştan yaratıldı kainat
her şeyi gördüm içim rahat