Fare: Öykülerinizi sonunda ne olacağını bilerek mi yazıyorsu­nuz? M.: Neredeyse hiçbir zaman. Uydurmaya başlıyorum ve yazarken ne olacaksa olmasına izin veriyorum. Fare: Bir yazar günde ne kadar yazmalı? M.: Durmak için en iyi zaman kitabın en rahat ileriediği ve sırada ne yazacağını bildiğin zamandır. Her gün bunu yaparsan asla tıkan­mayacağın bir kitap yazarsın. Sana söyleyebileceğim en değerli şey bu, unutmamaya çalış. Fare: Tamamdır. M.: Rahatça yazabiliyorken bırak ve ertesi gün başına tekrar otu­rana kadar hiç düşünme ve endişelenme. Böylece bilinçaltın sürekli olarak bu konu üzerinde çalışacaktır. Eğer bilinçli olarak düşünür ve tasalanırsan fikri öldürürsün ve beynin daha çalışmaya başlamadan yorulmuş olur. Bir roman yazmaya başladığında ertesi gün ne yaza­cağını hakkında endişelenmek kaçınılmaz olandan korkmaya benzer. Her halükarda devam etmek mecburiyetindesin. Yani korkunun ece­le faydası yok. Roman yazabilmek için bunu öğrenmek zorundasın. İşin en zor kısmı romanı bitirmektir. Fare: Endişelenmemek nası öğrenilir? M.: Düşünmeyerek. Düşünmeye başladığın anda kendini durdur. Başka şeyler düşün. Bunu öğrenmen şart.
Sayfa 31·Kitabı okudu
Edebiyat
·1 alıntı·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.