Hapishanin soğuk ve küflü duvarları arasında kalan içi cıvıl cıvıl, kalbi pamuktan olan barışın hayatı algılamaya başladığı ama bir o kadar da dünyadan mahrum kalışının derin üzüntüsü içimize işliyor. Bir çocuğun gözünden hapishane hayatı ve dönemin siyasi olayları arka planda güzel anlatılmış. Benim de İnci’ye bir sorum var:
Çocuklar hep mutlu olmalı, keder onlardan uzak durmalı di mi İnci?