Jane Austen'ı ilk kez Gurur ve Önyargı ile tanımış ve ona hayranlık hissetmiştim. Viktorya döneminin İngiliz kadın yazarlarına bayılıyorum o nedenle benim için onları okumak her zaman büyük bir zevk. Austen'ın akıcı anlatımını ve naif karakterlerini bu eserinde de goruyoruz. Hikayedeki karakterlerin birbirleriyle ilişkilerini çok sevdim. Fakat Emma ne yazık ki bir Gurur ve Önyargı olamaz. Hele Bronte'nin Wildfell Konağı Kiracısı asla. (Yalnızca okuduğum İngiliz kadınlarının klasiklerini karşılaştırıyorum.)
Anlatım harika, kitabı çok rahatlıkla ve keyifle okudum; fakat içerik yavan kalmış. Dertsiz tasasız insanların sızlanmalarını 500 sayfa okumak zaman zaman kızdırdı beni. Emma karakteri de kızdırdı beni, herşeyi çok bilen ama hiçbir şey de bilmeyen, dünyayı parmağında oynatmaya çalışan neyse ki sonrasında bir miktar duyar yakalayan, asaletin zenginlik ve tanınmışlıktan geldiğini zanneden (o dönemin tüm sosyetesi ve şimdiki sosyetenin tamamı gibi), insanları çok iyi anladığını zannedip sürekli onların duygu ve düşünceleri hakkında yanılan, zavallı cahil bir genç kadın.
Kitabın daha hareketli bir hikayesi olsun isterdim, çöpçatanlık yerine daha çok aşk belki. Eğer bende öfke uyandırmasına rağmen okumayı sürdürmek istediysem; hem bir şeyler hissettirmiş hem düşündürmüş hem de kendisinden vazgeçirmemiş iyi bir klasik olduğunu söyleyebiliriz. Austen okumaya devam edeceğim gerçeği değişmedi.
·
490 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.