Borges'in en çok öne çıkan 17 kısa öyküsünün toplandığı bu kitap, ismini en son öyküsünden alıyor, Alef. Alef, İbrani alfabesinin ilk harfidir ve öyküye göre evrendeki her bir noktayı içinde bulunduran tek bir noktadır. Kitaptaki öykülerde de sık sık buna atıf yapan zerrede sonsuzu görmeye insanı yönlendiren metinler karşımıza çıkıyor.
Borges okumaya karar vermek benim için stresli bir iş oluyor çoğu zaman. Çünkü bazı kitaplarını çok severek okumama rağmen bazılarını tüm denemelerime rağmen bir türlü okuyamıyorum. Borges, çok yönlü bir yazar. 5 tane dil bilen ve birçok farklı coğrafyanın edebiyat ve kültür bilgisine sahip olan bir yazar. Bu nedenle onu okurken bir anda kendinizi Antik Yunan'da, Hint'te, Kurtuba'da, İran'da ya da bir Avrupa şehrinde bulabilirsiniz. Homeros'tan bahsederken bir anda İbn Rüşt 'ten bahsettiğine şahit olabilirsiniz. Kur'an, Tevrat gibi kutsal kitaplardan ya da destanlardan, efsanelerden verdiği örneklerle karşılaşabilirsiniz. Kitap özelinde kendinizi bir doğuda bir batıda buluyorsunuz. Neticede Borges'i öyle dümdüz okuyup geçmek zor oluyor, tam olarak anlamak için yavaş yavaş araştırarak okumak gerekiyor. Öykülerini okurken bu gereklilik bir nebze azaldığı için öykülerini daha rahat okuyorum ama tabi onların da derinliğini kavramak gerektiği için yine bu ağır ritmi sürdürmek gerek.
Tüm bunlara rağmen onun öykülerinden aldığım lezzeti pek az yazar vermiştir bana. Alef ise sanırım şu an için en sevdiğim öykü kitabı oldu bile. 'Ölümsüz' adlı bir öyküyle sizi büyülüyor önce Borges, ondan sonra isteseniz de vazgemiyorsunuz bu büyülü ve fantastik dünyadan. Sizi bindirdigi uçan halıyla diyar diyar gezdirip labirentlerden geçiriyor, savaşlara sokuyor, yazarlar ve şairlerle tanıştırıyor, sonsuza açılan kapıları zorluyor. Hatta bazı öykülerde
84 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.