aslında... her şeyiyle ters köşe yaptırtan bir kitap. ters psikoloji yaparak güven üzerindeki düşüncelerimi öyle çok değiştirdi ki anlatamam... mesela 2×2=4 mü yoksa 5 mi?
peki bu soru neyi ifade ediyor:
gerçekliği mi?
acizliği mi?
güveni mi?
doğru bildiğimiz şeyin peşinden koşmamızı mı?
yoksa "sonuç her ne olursa olsun nefes alayım yeter" demenin başka bir deyişi mi?
duygularım ağladı. psikolojimle iradem baş edemedi. peki ben olsaydım ne cevap verirdim?
kitap çok şeyi anlattı benim için. Çünkü ilk kez yurtta kalmaya başlamıştım. O psikolojiyi hayal bile edemezsiniz. duygularım parçalı bulutluydu... evimden uzaktım, ailemden uzaktım, hiç bilmediğim insanların arasında hiç mi hiç bilmediğim bir yerdeydim... bunalıma girmiştim ve tek sığınağım kitaplardı. bu kitabın yeri bende çok ama çok ayrı...
sıkıldı ruhum...