Bayram kendi yağında kavrulan, azıcık aşıyla mutlu, altı tane kız çocuğu sahibi bir adamdı. Her defasında erkek çocuk umudunu yitirmese de Allah ona yine yeniden kız evlat verdi. Bütün umutlarını yedinci çocuğa bağladı fakat o da kız oldu. Umutlarıyla beraber yıkılan Bayram bu çocuğun yüzüne bile bakmadı. Sadece adını koydu. "Feride". Evlat bu ya dayanamadı Bayram. Tüm kızları gibi onu da bastı bağrına. Zaman su misali akıp giderken Feride mutlu ve umutlu genç bir kadın oluvermişti. Evlenip, yuvasını kurarak bunu taçlandırmak istemiş fakat babasından tek bir tokat bile yemeyen Feride şiddetle tanışmıştır. İşte tamda bu kısımlarda bedensel şiddet kadar psikolojik şiddetinde ne kadar zarar verebildiğini gördüm. Feride ayaklarının üzerinde duran bir kadın olmasına rağmen bu şiddete maruz kaldı. Uzun bir zaman bununla yaşadı. Önceleri geçer, düzelir umudu vardı. Sonraları ise korku sardı dört bir yanını. Bırakamadı. İnsan bunları okurken sorguluyor .
Ben olsam ne yapardım?
Peki siz olsanız ne yapardınız?
Feride'nin daha sonra ne yaptığını da merak edenleriniz vardır. Bu sorunun cevabı da kitapta.
#benferide yi okumaya başlayınca bitirmeden bırakamadım. Akıcı bir dille yazılmış ,merak duygusunu tetikleyen güzel bir kitaptı. Tarzı sevenlere önerimdir.
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.