Burma Günleri'nin Kitabın Yarısı Kadar Süren Yorumu
Kitap kaliteli bir içeriğe sahip olsa da olayların akışı bana çok yavaş geldi. Buna rağmen bitirmekte güçlük çekmedim ancak bu, kitabı okumayı düşünen insanlara bir fikir oluşturabilir diye yazmak istedim.
Kitap, genel olarak Burma'daki insan hakları ihlallerini anlatmakta. Buradaki yerli halkı umursamayan Avrupalılar, bu toprakları sadece gelir olarak görmekte ve Burmalıları da hizmetkârları saymaktadır. Öyle ki Burma'da bulunan "beyaz" kulüplerine yerliler de girmeye başlayınca hikayede de önemli yer tutan bir kulüp, bunu şiddetle reddetmiş ve bu durumun söz konusu bile olamayacağını hiddetle bildirmiştir. Sadece Bay Flory, bu konuda diğer Avrupalılardan çok daha ılımlı düşünmekte ve yerlileri kalkındırmak için burada olsalar sorunların her iki grup için de çözüleceğini düşünmektedir.
Hikayenin belirgin kötüsü U Po Kyin adındaki bir Burmalı. Kendisi, yerlilerin arasındaki Avrupalı sevdalısı ve kendi milletini küçük görmekten; Avrupalılara hizmet etmekten mutluluk duyacağını belirten birisi. Bu kişi, Quentin Tarantino'nun Django Unchained filminde Samuel L. Jackson'ın canlandırdığı, siyahi olduğu halde siyahilerin beyazlara hizmet; hatta kölelik etmesinde bir sakınca görmeyen Stephen karakterine benzemekte. Filmde Stephen diğer siyahi karakterlerden bir nebze de olsa üstündü, kitapta da U Po Kyin kendi tertiplediği ve daha sonra bastırmış göründüğü bir isyanla "efendilerinin" gözüne girip beyazlar kulübüne kabul ediliyor.
Hikaye, Bay Flory'nin annesinin ölümünden sonra Burma'ya amcasının yanına gelen Elizabeth'e aşık olmasıyla beraber bir başka yola daha giriyor. Bu andan sonra artık hikaye hem aşk romanı hem de hikayenin girişinde belirtildiği gibi "Burma Günleri"ni anlatıyor.
Elizabeth'e aşık olan Flory, onun da yerli düşmanı olduğunu anlamıyor. Bu şekilde devam eden bir hikaye ile beraber kitabın ortalarında adı neredeyse hiç anılmayan U Po Kyin olaylara tekrar dahil oluyor ve bu iki kişinin evlilik hazırlıkları da yapsalar evlenmelerini engelleyenlerden birisi oluyor. Flory de -SPOILER- bu evlilik gerçekleşmeyince ihtihar eder.
Kitap başlangıçta da belirttiğim gibi ne 1984, ne Hayvan Çiftliği, ne Paris ve Londra'da Beş Parasız ne de Aspidistra kadar akıcı değil. Bu yavaş akış beni hafiften yordu ve sıktı. Yazarın Boğulmamak İçin (Daralma) kitabından sonraki en sevmediğim kitabı oldu. Buna rağmen Burma kültürüne dair bilgiler ve Avrupanın Burma'daki varlığına yönelik yerinde gözlemler ve tespitleri dolayısıyla okunmasını tavsiye ederim.
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.