"Yaralı bir hayvan gibi saklanmak için kendime kuytular arayıp dururken acı gerçeği kabullenmek zorunda kaldım: kayboldum." diye başlıyor Hakan'ın hikayesi ve " Kaybolmuş bir insanın, kendisini ancak bir başkasında bulabileceğine bütün kalbimle inandım. Mühim olan o insanı bulabilmek. Aynı kaderi paylaştığınız o ruhla karşılaştığınızda, tanıdık bir şeyler görmek umudunuzu diriltir.... Olanlar oldu ve hayatımın yasını tutmaktan vazgeçiyorum." cümleleriyle son buluyor.
Yıldız, Hakan ve Sonay. Kaybolmuşlar. Kaybolmaya zorlanmışlar ya da kaybolmayı seçmişler demek daha mı doğrudur acaba? Nedendir bilmem bu kayıplar dünyasında en çok üzüldüğüm Yıldız oldu.
Yaşanılan her ne ise ayakta kalamadıkça, bunlarla yüzleşemedikçe, acı içinde boğulmaktan kurtulmadıkça değil kaybolmak, yok olursunuz. Ama bu o kadar zor ki... Kaybolmamak özellikle de yok olmamak. Bu durumu önlemenin yolu da elbette insanın varoluşundan geçiyor.
·
571 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.