okuduğum en etkileyici kitaplardan biriydi. uzun zaman önce alıp bir türlü elim gitmemişti,şu an keşke daha önce okusaymışım diyorum…
karakterleri o kadar sevdim ki. hepsinde kendinizden bir şeyler buluyorsunuz.
—
ressam basil’in yaptığı portrenin güzelliğine ve büyüsüne kapılan son derece yakışıklı,zengin ve saygın dorian gray,kendisinin yerine portrenin yaşlanmasını,çirkinleşmesini diliyor,bunun için de saflığından,masumiyetinden ve en önemlisi de ruhundan vazgeçiyor. tabii bunlarda lord henry’nin de yeri var.
oscar wilde romanını “bir ruhun hikayesi” olarak tanımlamış zaten. ve bir mektubunda da karekterleri şöyle anlatmış:
“basil hallward ben olduğumu sandığım kişidir; lord henry dünyanın ben sandığı kişidir; dorian gray ise ben olmak istediğim kişidir,belki başka çağda…”
lütfen okuyun!
—
“- bütün yolların sonu aynı noktaya çıkar,biricik gladys.
- ya o nedir?
- hayal kırıklığı.”
“bilmek her şeyin sonu olur. çekici olan bilememektir. sis her şeye harika bir güzellik katar.”
“insan hayatı, başkalarının yaptığı hataların ağırlığını yüklenemeyecek kadar kısaydı. herkes kendi hayatını yaşıyor ve yaşamak karşılığında kendine çıkan faturayı ödüyordu. işin acıklı yanı şuydu ki insan tek bir hata için bir sürü ödeme yapmak zorunda kalıyordu.”
“şu sakız salkımı gelecek haziranda da tıpkı şimdiki gibi sapsarı olacak. bir ay içinde şu filbahri dallarında mor yıldızlar açacak,tanrı’nın her yılı yapraklarının yeşil gecesinde mor yıldızlar barınacak. oysa bizim gençliğimiz bir daha asla geri gelmez
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.