İkigiasını (yaşamdaki varoluş sebebi) bulmuş her birey kendini keşfetmiş ve Dünya’daki anlamının farkına varmış kişilerdir.
Belki de bu yüzden Siddhartha için tek önemli şey; her şeyin başı gibi görünüyor olan şey, sevgi olmuştur. Dünya’daki anlamının farkına varmak ve Dünya’yı sevebilmek; onu aşağılamamak, ona ve kendine hınç ve nefret beslememek.
Okuyacağınız ya da okumuş olduğunuz kitap, Siddhartha adlı baş karakterin dünyevi yolculuğu sırasında KENDİ’nin, BEN’inin, ÖZ’ünün arayışını anlatmakta. Yolculuğu sırasında türlü türlü deneyimler yaşayan Siddhartha, hatta kimi zaman yaşadığı kötü deneyimlerinden pişmanlık duysa da hiçbir öğretiye, öğretmene bağlı kalmayı tercih etmiyor. Bu tercihini yansıtacak bir alıntı yapmam gerekirse; “Hiç kimse bir başkasının yürüdüğü yolda ne kadar ilerlemiş olduğunu göremez.” (s.140)
Siddhartha kendi yolculuğunda kendi yolunu oluşturur, kendi deneyimleriyle arar durur BEN’ini. Aramak bir amaçtır çünkü onun için ve Siddhartha bu amacın büyüsüne kapılmıştır. “Bulmak” hiçbir amacı olmamaktır onun için.
Siddhartha’yı daha yakından tanımak, arayış ve deneyimlerini heyecanlı bir okuyuşla hissetmek ayrıca felsefeye giriş yapmak için güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum.
İyi okumalar…
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.