Bu kitabı okurken aklımda tek bir şey belirdi. Bazı insanların kendini ne kadar iyi ve mükemmel görürken başkalarını o derece hakir görmeleri oldu. Konaktaki herkes o kadar iyi o kadar mükemmeldi ki bir kez olsun kendilerine dönüp bakma gibi bir gaflete düşmediler. Oysa etrafları hep kötü ve yanlış insanlarla doluydu. Özellikle romanın başkahramanı Gülsüm tamamen onların eseri iken her defasında büyük bir hünerle günah keçisi ilan edildi. Bir çocuğa yapılan çeşitli ithamlar ve haksızlıklar alıp başını yürüdü. Yazar bunların hepsini büyük bir ustalıkla okuyucuya gösteriyor. En ince ayrıntısına kadar olayları tahlil ediyor. Objektif bir bakış açısından kaçınmıyor.Velhasıl konak yaşamı besleme kültürü ve daha birçok noktayı bu kitapta bulabilirsiniz. Son olarak çocukları şekillendiren yetişkinlerdir. Yazarı bilemem ama bence kitaptan çıkarılacak en önemli ana düşünce budur.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.