Canan Tan'ın ilk romanı Piraye ile geldim bugün. Adını verdiği babasının teyzesini, idolü olarak seçtiğinde ilk romanının adı zaten belirlenmişti kafasında.
Dili çok basit ve sade olduğu için çok kısa sürede bitireceğiniz sürükleyici bir roman.
Piraye özgürlüğü ve şiiri çok seven ailesine bağlı bir genç. Üniversite yıllarında tanıştığı Haşim'le kaderinin bir yazıldığını bilemezdi. Okurken çok kızdım Piraye'ye ve Haşim'e. O kadar özgürlüğüne düşkün bir Istanbul kızının Diyarbakırlarda bir odada yaşayamayacağını kendi de biliyordu. Haşim'in ailesine karşı direnmemesine çok kızdım. Piraye'nin denemek için evlenirken pişman olacağını bile bile inatla vazgeçmemesi. Piraye gerçekten beni çok şaşırttı. Okumuş, güçlü kendi ayaklarının üzerinde durmasına rağmen bu kadar körü körüne bağlanmayı anlayamıyorum.
Aslında kitapta geçen çoğu gerçeklik sadece betimlemelerde, hiçbir estekleyici davranış yoktu. Şiire tutkun ama sadece Arif ile mektuplaşıyor. Özgür, ama biriyle evlenip memleketini terk ediyor. Sırf erkek hasta muayene etti diye dayak yiyor, akşama yine kocasına dönüyor. Kaynanasına inat üzerine kuma getirdiği kocasıyla tatile gidip çocuk yapıyor ama çocuğu kocasından saklayıp ayrılmak istediğini söylüyor.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.