Bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır. Sizlere hizmetten şeref duyan yayınevimiz iftiharla sunar: Tutunamayanlar.
Anlatmaya Selim'den mi, Turgut'dan mı ya da anlaşılmayan milyonlardan mı başlasam; bilemedim. Ama en doğrusu Selim olacak. Selim Işık hayata gelip asla hayata tutunamamış bir karakter, belki karakter demek de doğru değil bizim anlaşılmayan yanımız Selim. Kinyas ve Kayra'da, Kayra durmadan kendinin hatalı doğduğunu, kendisinde bir sorun olduğunu normal insanlar gibi olmadığını söylüyordu. Bu yönüyle Selim'de öyleydi. Ne kadar dıştan normal durursa dursun özünde farklıydı. Selim'in insanlar için o kadar çabalayışı, kendi içinde küsüp sitem etmeleri, birilerinden ilgi görmek istemesi ama ilgi görünce de ilgiyi istememesi ancak bu kadar açıklanabilirdi. Oğuz Atay duyguyu geçirmekte tam bir profesyonel, ve yaptığı sadece başrollerin duygularını anlatmak da değil yazdığı karakterlerin hepsinin duygularını ön planda tutmuştu.
Atay Dostoyevski'den Kafka'dan çok etkilenmiş bir yazar ve Atay'ın karakterleri de bu yazarlar gibi uçlarda yaşıyor. Hani bir olay olunca onu hiç yapmak istemeyiz ama bir şekilde sonunu getiririz, ya sorumluluk ya da normal olma içgüdüsünden. Selim, Turgut, Yeraltından Notlar'daki adam, Kafka'nın kendisi bizim "her şeyi yarı yolda bırakıp vazgeçelim" deyip devam ettiğimiz yoldan vazgeçmiş karakterler. Okurken kendimizden bir şeyler bulmamamız imkansız. Ve Selim'i okurken tamamen Oğuz Atay gibi hissettim, belki hayatı değil ama düşüncelerinin tamamı Selim'miş gibi daha doğrusu Selim Oğuz Atay'mış gibi. Ve Tutunamayanlar'ın adını yazmıştı ve onlardan bahsediyordu, daha doğrusu hikâyelerini anlatıyordu kitabın son kısmında. Tüm
·
2.277 Gösterim
2 Yorum
meryem
Gönderi Sahibi
Yıllar sonra inceleme yazınca biraz özenli olsun dedik .d Başlangıç kitaptaki bir alıntı zaten.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.