Medeniyet, Eşitlik, Dostluk, DemokrasiFelsefe
Uzun zamandır kendimi felsefe kitaplarından uzaklaştırmak hayaliyle romanlara yöneliyorum. Felsefe bazen o kadar ağır geliyor ki dinlenmek istiyorum. Oysaki tam da aslında bir gruba kızdığım şeyi yapıyorum. Felsefeyi göklerde sayıp, hayatın dışında tutmaya çalışıyorum. Oysaki baktığımız her şeyde yer alıyor. Son Ada kitabı özellikle bize çok önemli kavramlarla geliyor. Hayatın içinden kendimizi hiç yabancı hissetmediğimiz, üstüne düşündüğümü yahut düşünme ihtiyacı hissetmeden öylesine kulaktan dolma kavramların hayatımızdaki önemi üzerine uzunca durmuş. Medeniyet nedir, hiç düşündünüz mü ? Gerçekten “kötülük” yahut “zarar” vererek mi kazanılır ? Medeni olmak için aklımızı birine kiralamak zorunda mıyız ? Çobansız sürü olur mu derler ya hani peki biz koyun muyuz ? Eşitlik ne demek ? Dostluk ne demek ? İyi ne demek ? Kötü ne demek ? İyilik ne demek ? Kötülük ne demek ? Bu kavramları tartışırken ölçütümüze nasıl karar vermeliyiz ? Medeniyet gerçekten doğaya hakim olmak mı ? Doğa eninde sonunda kendine ait olanı elde etmez mi ? Bizim felaket dediğimiz doğa olayları belki de olması gerekene ettiğimiz müdaheleden kaynaklanıyordur ? O zaman biz medeni değil miyiz ? “İnsanları” yargılamak zorunda mıyız ? Herkesi bir kalıba sokmak zorunda mıyız ? Olanı olduğu gibi kabul etsek daha mı medeni oluruz ? Peki ya kötülüğü biz doğuştan mı getiriyoruz? Hem iyilik hem kötülük aslında içimizde potansiyel olarak dengeli bir şekilde varda şartlar mı birini baskın kılıyor ? Bu kitabı okurken itiraf etmeliyim ki beynimin çok zorlandığını hissettim. Hep görüntüye odaklanıyoruz peki ya mana ? Niyet ? “İnsan” olmaklığımızı yitiriyor muyuz ? Biraz düşünelim bence hep birlikte. Hatta bu kitabı bence aralıklarla okuyalım. Eminim bize fısıldayacağı çok şey var. İyi okumalar
·
283 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.