Yaşa(ma)mak!Edebiyat
"Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim..." Nazım Hikmet
Uzakdoğu kültürüne karşı hep bir merakım olmuştur. Japonya ve Kore'yi popüler kültürden az çok tanıma fırsatımız oldu, Özellikle K-pop dünyayı -Z kuşağını- kasıp kavuruyor. Japon Edebiyatından en son Haruki Murakami'den Sahilde Kafka'yı okumuştum ve çok beğenmiştim.
Çin kültürünü de daha çok tarihten bize anlattıklarıyla biliyoruz. Çin edebiyatı hakkında açıkçası çok fikrim yoktu. Bu kitapla karşılaştığımda ve özellikle olumlu yorumları görünce okumam gerektiğini düşündüm.
Kitap aslında ölümüne yaklaşan ihtiyar bir adamın hayat hikayesi. Bir çırpıda okunacak hikayelerden. Çevirinin de başarılı olması kitabın akıcılığını arttırmış.Ama hikayelerin bazı yerlerinde insanın boğazı düğümleniyor, Özellikle bir yerde sinirden duvarlara yumruk atasım geldi. Canım sıkıldı, gözlerim doldu,ben bile yediremezken bu kadar haksızlığı bu hikayenin kahramanının metanetli olmasına katlanamadım.
Çin tarihinin ve siyasetinin şekillenmesinin izlerinin bir köyde yaşayan köylüler ekseninde verilmesi, yazar tarafından iyi işlenmiş diyebilirim. Komünizm'in insan yaşamına etkisi özellikle beni etkiledi.
Asıl hikayeyi anlatıp spoiler vermek istemiyorum ama şunu söyleyebilirim Cengiz Aytmatov'un Toprak Ana'sı hikayesindeki samimiyet ve hüzünü Yaşamak'ta da bulmanız kuvvetle muhtemel...
"Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun. Mesela ben: Zor günler geçirdikçe daha işe yaramaz hâle geldim, ama uzun bir hayatım oldu.Sevdiklerim birer birer öldüler, ama ben hâlâ hayattayım." (s.201)
·
218 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.