Ahmet Ümit Aralık ayının 5.kitabına veda ediyorum.Tasavvuf ve poliseye içiçeydi.Her ne kadar kitabın ilk 100 sayfası beni sarmasada sonradan kitap kendisini bana açtı ve nasıl bittiğini anlamadım.
Şuraya da güzel bir alıntı bırakıyorum:
...Durumu oldukça kötüymüş, bir ay boyunca acılar içinde kıvranmış. Ölmek istiyormuş ama ölemiyormuş bir türlü. Sonunda bugün yaşama gözlerini yummuş. Bir rüzgâr çıktı diye anlatıyor Şah Nesim, kuzeyden esen bir rüzgâr.POYRAZ yatağında rüzgârın sesini duyunca sevinmiş. 'Beni getirenler, geri götürecek' diye mırıldanmış. Sonra gözlerini kapamış, rüzgârın giderek artan sesini dinlemeye koyulmuş. Son nefesini verirken gülümsüyordu diyor Şah Nesim."