Kitabı okuyunca zamansız bir yapıt olduğunu anladım beni en çok etkileyen sevgi bakanlığında Winston ve O'Brien arasında geçen konuşmalar oldu. Şehit düşüncesi yerine insanların düşüncelerini değiştirmek korkunç fiziksel işkenceden öldürülmekten daha korkunç fikirlerin kurşun geçirmez olduğunu bildiği için şöyle bir örnek verdi O'Brien ; Eski despotlar, 'şunu yapmayacaksın, bunu yapmayacaksın' diye dayatıyorlardı. Totaliterler, 'Şöyle yapacaksın, Böyle yapacaksın' diye dayatıyorlardı. Biz ise, 'Sen aslında şusun, aslında şöyle düşünüyorsun, şuna inanıyorsun' diye bastırıyoruz." Diyor yani davan uğruna şehit olma düşünceni bile yok ediyor hiç bir farklılık barındırmıyor. Kitabın sonuna kadar bir isyan çıkacak ve bu diktatörlük alaşağı olacak diye ümit ettim Winston tam onların istediği kişi oldu ve ölürken bile büyük biraderi seviyordu.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.