Ben kitabın sonunda takılı kaldım. Sonu nasıl nasıl böyle bitebilir dediğim bir kitap oldu çünkü. Behiç bey gitti ve bir daha hiç gelmedi mi? Eğer öyleyse Nigâr'ın söyledikleri doğru muydu? En azından Pervin Behiç beyin kendi ağzından dinlemeliydi ama gelmeyen bir adamı nasıl dinlesin değil mi?
Ayrıca Nerime adlı kadına ve onu savunup masum görenlere de sinirlenen bir tek ben miyim? Kocasının evliyken kadından kadına koşmuş olmasını bile savunacak kadar kafayı yemiş biri. Onun söylediklerini okurken kızmadan duramadım. Bunu da yazmadan duramadım.
Kitap da sözler o kadar özenle süslenmiş o kadar özenle seçilmiş ki anlatamam. Kitap Pervin'in günlüklerinden oluşuyor. Genelde günlük, mektup vs okumayı sevmem ama bunu beğenerek okudum. Kadın hakları, eşitlik konularına değiniyor. Yazarın genç kız kalbinden anladığını da görüyoruz, her ince ayrıntıyı düşünüp yazıyor Pervin. Bu Mehmet Rauf'un okuduğum ilk kitabıydı. Eylül kitabını da okumak istiyorum çünkü bayağı beğenilmiş.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.