Bana öyle geliyor ki Zülfü Livaneli yazmak için kendini hala geliştirmesi gereken bir isim. Şimdiye kadar okuduğum kitaplarından gördüğüm üzere olaylar yazarın seçtiği bir ana olay üzerine örülüyor. Ancak bu ana olay ortaya çıkana kadar olabildiğine laf kalabalığı yapılıyor kitaplarda. Bu kitapta da öyleydi. Kitabın sonu tatmin ediciydi ancak kitabın birçok noktasında yeter artık bunlar bir okur olarak beni ilgilendirmiyor dediğim oldu. Özellikle yazarın bir öğretmen edasıyla olayları bölüp bilgi aktarması beni hayli sıktı. Üstelik gördüğüm üzere sırf bilgi vermek ve okura “evet gerçekten böyle” dedirtmek için bazı kahramanlarını içi boş olarak yazıyor. Yani lisans eğitimini tamamlamış ve mesleğe başlamış bir gazeteci nasıl ülkesindeki aşk cinayetlerinden bir haber olup da “Evet Ahmet bey haklıymışsınız aşk ve cinayet birlikteymiş” der?
Bunun dışında yazarın üslubu kendini okutuyor, bu konuda gerçekten başarılı bir isim. Hayatı tahlil etmesinde ve bunları kitapta bilgi olarak sunmasında ne kadar aşırıya kaçtığını düşünsem bazı noktalarda çok güzel düşünmüş dediklerim tabiki oldu.
Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar dilerim.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.