Kendi varlığımızı kabullenmeden başkasının varlığını onaylamak ve sindirmeye çalışmak. Daha kendimizi hazmedemeden, iyice çiğneyip özümsemeden, başka birine yer açmak ve ona bağlamak tüm varoluşumuzu.
Böyle bir denklemde mutluluk ve gerçek aşk yaşanabilir mi gerçekten? Karşımızdakine nasıl olur da âşık olabilir ve sevebiliriz onu daha kendimizi sevip, âşık olmadan?
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.