Yaşantıda müslüman değiliz !Din
Amerika'da master yaptığım yıllarda
çalıştığım üniversitenin yemek salonu açık büfe şeklindeydi.
Herkes dilediği yemekten istediği kadar alabiliyordu.
Yemekhanenin kapısında;
"Take what you need. Eat what you take" (Yiyeceğin kadar al, ne aldıysan ye) yazmakta idi.
Bir gün aynı masada yemek yediğimiz Çin'li bir arkadaşı, tabağında kalan son pirinç tanesini almaya çalışırken görünce dayanamadım; denemek için dedim ki:
"Bir pirinç tanesi için neden bu kadar uğraşıyorsun? Bırak tabakta kalsın."
Çinli arkadaşın verdiği cevap çok düşündürücüydü:
"Her Çinli bir pirinç tanesi israf etse,
Çin nüfusu ile çarp bakalım, kaç ton pirinç yapar? Biz kalabalık bir ülkeyiz, israf etme lüksümüz yoktur." dedi.
Yine denemek için dedim ki:
"Şu anda Çin'de değil Amerika'dasın.
Tabağında bırakacağın pirinç tanesi Çin'i değil, Amerika'yı zarara uğratacaktır?"
Bu sözlerim karşısında güldü ve şöyle dedi:
"Yaşadığım ülke olan Amerika'yı bu şekilde zarara uğratmak onurlu bir davranış olmaz."
Çinli arkadaşı bu onurlu davranışından dolayı tebrik ettim ve düşüncesini paylaştığımı söyledim.
İslam dininin bu konudaki;
"Yiyiniz içiniz, fakat israf etmeyiniz.
Çünkü ALLAH israf edenleri sevmez." buyruğunu açıkladım.
Çok hoşuna gitti.
Tam o sırada, Ürdünlü Müslüman bir arkadaş tabağındaki yemek artıklarını çöp sepetine boşalttı.
Bunu gören Çinli arkadaş Ürdün'lüyü göstererek:
"O Müslüman değil mi?” dedi.
O kadar üzüldüm ki,
ne diyeceğimi bilemedim .
Prof.Dr. Saffet Solak
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Serhat
Gönderi Sahibi
Merhum üstat "Millet olarak en büyük hatamız, fikirde müslüman yaşantıda gâvur olmamızdır." diyordu. Oysa o gâvurlar ahlâken pek çok noktada bizi geride bıraktı.
"Mümin, insanların elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir" ALLAH aşkına elinden ve dilinden zarar gördüğümüz insanların tamamı "müslüman" değil mi? Aranızda "Benim falanca arkadaşım/akrabam/komşum kâmil manada bir mümin, kendisine bütün kalbimle itimat ediyorum" diyebilecek olan biri var mı? Benim yok. Maalesef ben de çevreme bu güvenceyi veremediğim için mücrimim, mütessirim.
Artık tepeden tırnağa, fikrimizle, yaşantımızla, kıyafetimizle, ibadetimizle, üslubumuzla, ahlakımızla gerçek bir müslüman olmalıyız.