Bu kitapta yoğunlaşacağını veya üzerinde duracağını düşündüğüm konu kesinlikle ‘aşk’ olmasına karşın nefret, kin, bencillik, küçümseme, aşağılama (vb) genelde negatif duyguları ve buna dayalı psikolojiyi göz önüne seren bir roman. Bu beni oldukça şaşırttı ki bu şaşkınlığımın yerini 200 lü sayfalardan sonra karakterlere karşı hissettiğim baskın bir nefret aldı. Heatcliff yaşadığı her şeyi misliyle karşı tarafa (çocuklar) iade etti. Karşı taraf diye bir şey de kitabın yarısında neredeyse kalmadı çünkü Linton ailesinin adeta vebayı anımsatan bitmek bilmez hastalıkları benim biraz sinirimi bozmadı değil çünkü her 40 sayfada biri ölüyor gibi gelmişti bir zaman sonra. Genel olarak güzel ve akıcı bir romandı ama kitapta sevdiğim bir karakter neredeyse hiç yok. Hareton sanırım benim favori karakterim çünkü onun yaşadığı her duyguyu kendi içimde bir yerlerde yaşamış gibi hissettim ve en fazla üzüldüğüm kişidir kitapta. Şans verilmesi gereken bir kitap olduğu fikrindeyim…
·
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.