Bir dedektiflik hikayesi yazarken ana karakteri ağır obsesif kompülsif bozukluk atakları geçiren bir Tourette sendromlu seçmek büyük bir cesaret örneği. Okuduğumda büyük keyif aldım. Lethem bu sınavı geçmiş. Ayrıca bu karakter seçimi litabın atmosferini daha matrak hale getirmiş.
Eser, sendromlu ana karakterimiz Lionel Essrog'un ağzından birinci şahısla yazılmış. Bu, takıntılı ve farklı bir beyinle aramızda güçlü bir bağ oluşmasını sağlamış. Ağır OKB'li biri bu kitabı okursa kendine yeni tikler edinebilir yalnız. Bensen söylemesi.
Lionel aslında tam bir anti kahraman. Bolca zaafının yanında çok çok az avantajı var. Bir bakıma "deli" kisvesi altında bir tık rahat iz sürebiliyor ama atakları onu hiç rahat bırakmadığı için bunun da pek faydasını gördüğü söylenemez. Belki yumruk ka.. Ehem neyse.. :)
Dili, sürükleyiciliğiyle beğendiğim bir kitap oldu. Seride daha hacimli Lethem kitabı olduğu için bu kitabın referans olması önemliydi. Kesinlikle Yalnızlık Kalesi de okunur.
·
279 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.