Saat 04:11'di ve benim okuduklarımı yutkunabilmem, gözlerimdeki yaşları silebilmem ve irkilen bedenimi canlandırabilmem için bir avuç suya ihtiyacım vardı.. İhtiyacım olan bir avuç su yutkunmamı sağlamış, beni canlandırmıştı. Oysaki bir canlı sonsuza dek ömür sürmez, ölü insan hiçbir zaman dirilmez ve en yorulmuş nehir bile dinlenmezdi. Bir avuç suyum bana bunları hatırlatmamış mıydı?Dipte bir yerlerde karanlığın içine düştüm. Bu kadarını farkedebildim. Karanlığın içindeydim artık. Bunu fark ettiğim anda da farkındalığım sona erdi.