Neden "Normal İnsanlar" kitabın adı? Aslında normal olamayanların hikayesi bu. Connell ve Marianne, İrlanda'nın küçük bir semtinde yaşayan iki genç. Connell'ın annesi Marianne'lerin evinde temizlikçi aynı zamanda. Connell ve Marianne aynı okula gidiyor. Connell ne kadar sevilen, sosyal biriyse; Marianne o kadar sevilmeyen dışlanmış biri. Kısa konuşmalarla başlıyor arkadaşlıkları, olağanüstü bir çekimle büyüyor.
"Ne bir arada olabiliyorlar ne ayrı." diyor yazar onlar için. Bence öyle değil, bence hep bir aradalar. Onların kalplerini hissediyorum ben. Kitap sessiz ilerliyor gibi gözüküyor oysa ben onların üzüntülerini, sevinçlerini, aşklarını hissediyorum. Bazen göz ucuyla birbirlerine bakmalarını, bazen ellerinin buluşmasını, bazen gündelik hayatın maskeleri olmadan uyuyakalmalarını seviyorum çok.
Kitabın en farklı özelliği yazımı. Şimdiki zaman kipinde yazmış yazar. İlk başlar alışmak zor ama sonra dizi izler gibi ilerliyor kitap. İyi ki okumuşum diyorum yeni arkadaşlar edinmişcesine sevinçle.