“Mutsuzluk Zamanlarında Mutluluk” romanı, Wilhelm Genazino’nun yazdığı, aylak bir karakterin içsel dünyasını birinci ağızdan anlattığı melankolik bir eser özelliği gösterir.
Romanın ana karakteri olan Gerhard Wahrlich, Almanya’da yaşayan, 41 yaşında, felsefe eğitimi alıp doktorasını Heidegger üzerine yapmıştır, ve 14 yıldır bir çamaşırhanede çalışmaktadır.
Eğitim aldığı alanda çalışma imkanı bulamayan Gerhard Wahrlich, kendisine yakıştıramadığı bir işi geçim derdiyle yapmanın da etkisiyle mutsuz ve melankolik bir yaşam sürer. İçinde bulunduğu bu durum onun insanı robot haline getiren kapitalist sistemi sorgulamasına yol açar. Gerhard Wahrlich, çevresindeki insanların da kendisi gibi yorgun ve mutsuz olduğunu tespit eder.
Kahraman anlatıcının bakış açısından anlatılan romanda Gerhard Wahrlich‘in hayata, insanlara ve olaylara karşı izlenimlerini adım adım görme şansını buluruz. Kahramanın kendi iç dünyasına olan farkındalığı yüksektir. Hislerini ve fikirlerini iyisiyle ve kötüsüyle okura anlatmaktan çekinmez. Olumlu taraflarını nasıl anlatıyorsa kusurlu taraflarını da açıkça anlatır.
Kahramanımız Gerhard Wahrlich’in hayat arkadaşı olan Traudel’le ilişkisi de romanda önemli bir yer tutar. Bir süredir birlikte yaşadığı Traudel‘in çocuk sahibi olmak istemesi ve bu nedenle de evlenmeleri gerektiğini söylemesi iç dünyasını altüst eder. Kahramanımız evliliği özgürlüğü kısıtlayan, insana fazladan sorumluluk yükleyen, mutsuzluk sebebi olan bir kurum olarak görmektedir. Dolayısıyla evlilik fikri Gerhard Wahrlich ile Traudel arasında bir çatışma oluşturur.
Romanın kahramanı içinde bulunduğu ruh halini bize şu cümlelerle anlatıyor:
“Ruhum kendi inceliğine yakışır bir şeyler yaşamak istiyor, gerçeğin zoraki aboneliğine yenik düşmek istemiyor.”
Yaşadığı hayatın kendi hassas ruhuna uygun olmadığı fikrinde olan insanların kendinden çok şey bulacağı “Mutsuzluk Zamanlarında Mutluluk”, okurları kendi gündelik hayatlarını sorgulamaya davet ediyor.
·
269 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.