"Daha hiç çağrılmadım
Biri olsun "Yakup!" diye seslenmedi hiç
Yakup!
Diye seslenmedi ki, dönüp arkama bakayım"
Yalnızlığını yazmış her satırda,
ne kadar yalnız olduğunu ve yalnızlığın verdiği ıstırabı hissettiriyor.
Herkesin uyum sağladığı bir çağda kendisinin ayak uyduramadığı,
Kitapta, kurbağalara bakmaktan geliyorum mısraları , ayak uyduramadığı topluluğu simgelemesi, kendisi sadece onları izlemekle kalması, bir türlü onlara dahil olamaması...
Kimse onun farkına varmamış olması yada O topluluktan kendini soyutlamış olması...
oradaki 'Yakup' diye seslenmediler kısmı onu kimse tanımıyor adını bilmiyor ki seslensinler
Ben şehirden çok şiirsel anlatım şeklinde yazılmış,
şiir hikaye, diyorum başka bir anlatımı var mı? bilmiyorum ama çok kısa sürede okudum aktı gitti ve hissettirdi...
Edip Cansever'in zaten böyle bir yalnızlık o sakinlik halleri, sessizliğini bildiğim için mi ne ... oyüzden herhalde hissettiklerini yaşadıklarını bana da hissettiriyor...
··
466 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.