Kazuo Ishiguro'dan okuduğum ikinci kitap: Beni Asla Bırakma
İlk kez, severek okuduğum 'Günden Kalanlar' kitabı ile tanıştığım yazarın bu kitabı, hiç beklemediğim kadar etkisi altına aldı beni.
Distopik özellik taşıyan roman, kendilerini bildi bileli Hailsham okulunda okuyan üç en iyi arkadaşın küçüklüğünden, yetişkinliklerine kadar yaşadıklarını seriyor gözlerimizin önüne. Ama her şey bu kadar basit değil elbette. Dış dünyadan tamamen soyutlanmış bu okulda, gün geçtikçe gizemler artmakta. Sık sık yapılan sağlık taramaları, gözetmenlerin öğrencilere sürekli özel olduklarını söylemeleri, yaptıkları sanatsal çalışmaların toplanıp 'Galeri' denilen yere götürülmesi... Tüm bunlar ne anlama geliyordu? Peki ya bu kadar özel çocukların neden hayal kurmaması gerekiyordu?
Neden distopik bir roman olduğunu söylemeyeceğim. Kitabı okurken öğrenmek gerekiyor diye düşünüyorum.
Kitap, adını Judy Bridgewater'ın "Never let me go" şarkısından alıyor bu arada. Kitabın henüz ilk sayfalarında dinliyor bu şarkıyı baş kahramanımız Kathy. Ben de kitabı, şarkının adını ilk gördüğüm sayfadan son sayfaya kadar bu şarkının arka planda eşlik etmesiyle okudum. En etkilendiğim kısım ise Kathy'nin yatakhanesinde bu şarkıyı açıp dans ettiği yerdi. Çok basit bir detay gibi görünebilir ama bence kitabın en dahiyane detayıydı. Çünkü aslında bu bir aşk şarkısı, ama küçük Kathy bu şarkıyı dinlerken şöyle hissediyor, onun sözleriyle açıklayayım:
"Bu şarkının, asla çocuk sahibi olamayacağı söylenen bir kadın hakkında olduğunu hayal etmiştim. Ama sonra bebeği olmuştu ve kadın o kadar mutluydu ki, bebeğini göğsüne sıkıca bastırmış, bir şeyin onları ayıracağından korkarak, 'bebeğim, bebeğim, beni asla bırakma' diyordu."
Yazarın tarzına değinmeden geçemeyeceğim. İki kitabında da olayları kronolojik sırayla vermiyor. Baş kahramanımızın düşüncelerinin belirlediği üzere o hatıradan bu hatıraya uçuyoruz adeta. Bu da kitaplarının ayrı bir büyüsü sanırım.
Kitabı bitirdikten sonra büyük bir heyecanla filmini izledim, severim okuduğum kitapların uyarlamalarını izlemeyi, fakat benim için çok büyük bir hayal kırıklığı oldu. Kitabı okumadan izleyenler için gereksiz, boşluklarla dolu ayrıntılar barındıran ; okuyanlar için ise önemli kısımların ya atlandığı ya da tamamen yanlış bir şekilde uyarlandığı bir film olmuş. Kaliteli oyunculuklar dışında tek bir iyi yanı yoktu bu filmin. Zaten başta da bahsettiğim gibi şarkıyı dinlerken bir anne ve bebek ilişkisini düşünen Kathy 'i aşk acısı çeken Kathy olarak uyarladıklarında anlamıştım bu filmin olmadığını.
·
343 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merve
Gönderi Sahibi
Bu arada bu kitabı aylar önce 
Marceline Proust 'in instagramdaki yorumu sayesinde kütüphaneme eklemiştim. Ona da çok teşekkür ediyorum.
Marceline Proust 'in instagramdaki yorumu sayesinde kütüphaneme eklemiştim. Ona da çok teşekkür ediyorum.