ithaki'nin yaptığı en iyi işlerden biri olduğunu düşündüğüm japon klasikleri serisinin 3 numaralı kitabını okumuş bulunuyorum.
polisiye okumayı çok seven biri olarak kitap beni hemen içine aldı, elimden bırakamadım.
iki farklı öyküden oluşan bu kitabın ilk öyküsünde (şeytanın çırağı) tartışma dolu bir mektup okuyoruz. cinayet şüphelimiz gençlik arkadaşı olan bölge savcısı hachiro tsuchida'ya "belki" de suçsuz olabileceğini anlatıyor. yazarın, cinayet şüphelisi olan karakterimizin kendi içinde yaşadığı çatışmaları, kendini haklıya çıkarma çabalarını, suçunu takıntı haline getirdiği gençlik arkadaşına atma arzusunu biz okurlara çok güzel geçirdiğini düşünüyorum çünkü ben okurken kendimi o karmaşanın tam ortasında buldum.
ayrıca yazar şiro hamao (bu kitabın 20. yy'ın başında yazıldığını düşünürsek) gerçekten cesur bir üslupla yazmış kitabını. o zamanlarda kapalı ve gelenekçi olan japon toplumunda homoseksüelliğe sıcak bakıldığını düşünmemekteyim.. yazar japonya'da homoseksüellik hakları savunan ilk kişilerdenmiş hatta.. büyük insanmış
ikinci öyküde ise (onları öldürdü mü?) suçluluğu kesin görülen cinayet şüphelisinin avukatının gözünden okuyoruz yaşananları. avukat müvekkilinin yapmadığına inanıyor ve onu savunmak için davanın her detayını düşünmeye başlıyor. ve ayrıca avukat bu öyküde biz okurlara "siz polisiye yazarları" diye hitap ediyor, çok hoşuma gitti bu detay.. hikayenin sonu beni gerçekten çok şaşırttı.. hiç beklediğim gibi değildi
beğendim.
·
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.