Sadece belirli kişilerin anlayabileceği bir kitap bence."Ben bu kitabı anladım,cümlesi cümlesine." Diye iddia etmiyorum,çünkü büyüyüp öyle bu kitabı tekrar okuduğumda, neler anlayacağımı olduklarında neler çıkaracağını bilemem.Ama yine de anladıklarımı birkaç kelime ile anlatayım:
Sevgi,tek bir kişiden oluşmaz, karşılıklıdır.Dostluk da aslında böyle.Dostluklar genellikle zıt karakterli ya da zıt durumlarda olanlar arasında olur.İsterseniz kitaptaki örneği de vereyim:Hekim ve hasta.Hasta,sağlığının hekimin elinde olduğunu bildiği için ona dostluk duygusu duyar.Fakat hasta sağlığına kavuşunca (yani zıtlıklar ortadan kalkınca) hastanın,hekime bir dostluk kurmasına gerek kalmaz.
Aslında sevgi veya dostluk dolaylı yoldan da kurulabilir:
Mesela yine kitaptaki örneği verelim:Bir baba var diyelim ki,ve şalgam'ı sevmiyor.Fakat diyelim ki oğlu çok hasta ve iyileşmesi şalgam içmesine bağlı.O zaman şalgam'ı sevmez veya ona dostluk duymaz mı?Tabii ki duyar.Böylece,sevmediği bir şeye karşı,sevdiği biri için sevgi ve dostluk duyar.
Benim anladıklarını bunlar.Bakalım daha da büyüdüğümde neler anlayacağım?
Platon (Eflatun)Şölen - DostlukEDA