Sevgili Cahit abi; Senden öğrendim ki, yaşamak hayret etmektir biraz da.
Eski bir tanıdığım vardı. Bir şairseverdi kendisi. Ama en çok Zarifoğlu'ndan yana heyecanla atardı kalbi. Bunun sebebini ancak şimdi anlayabiliyorum. Ya da bu konudaki idrakim Zarifoğlu'nu tanıma ölçümle oransal bir şekilde arttı mı demeliyim? Kitap Şair'in hatıralarından oluşuyor. Aslında kitaba ilk başladığımda bir tık zorlanmıştım. Elimdeki kitabın bir hatıra kitabı olduğunun bile farkında değildim. Deneme yahut söyleşi okuyacağım sanıyordum. İlk hatıralardan, 'neredeyse hiçbir şey' denilecek kadar az şey anladım. Ama ilerlemeye devam ettikçe merhum Abdurrahman Cahit Zarifoğlu sizi iç dünyasına çekmeye başlıyor. Onun çocuksu ruhu mu demeliyim , içindeki hiç büyütmediği çocukluğu mu demeliyim bilmiyorum lakin tabiri caizse çok ponçikti demek istiyorum. Bazı yerleri okurken komik olmamasına rağmen çok güldüm. Beni güldürdü. Bu kitaptan itibren Cahit Abi'nin mizahi bir kişiliği olduğunu düşünmeye başladım. Hayata olan duyguları derin. Yüzeysel bakmıyor hiçbir şeye. Tefekkür ediyor. Gözleri Yaradan'ın eserlerini temaşa ededursun, kendisi daima iç dünyasıyla hemhal. Batı'dan aldığımız yaralar içini acıtıyor. Görmek istediği, anlatmak istediği şeyler var. Sanki dağlara çıkıp haykırası var bazense bazı şeyleri. Dağlara sevdalı tıpkı ben gibi. Ya da ben onun gibi.
Gelgelelim kitabın adına.Uzun zamandır kafamda hep bir soru işaretidir ; " Yaşamak nedir?" cümlesi. Bunun cevabını hâlâ bulabilmiş değilim. Lakin kitap bu konuda da bana yeni bir ufuk kattı. İnsanoğlu âna odaklı düşünüyor belki de bu sorunun cevabını. Kitapsa anların toplamına krokisel bir bakış sağlıyor. Cahit abi sanki kitaba bu ismi "saliselerde gizli duygularımı, anılarımı, hayallerimi, hayal kırıklarımı topladım ve işte budur yaşamak dedim. Her şeye uzaktan bir bakışın kavramsal hali."
diyerekten vermiş.
Şunu da söylemeden edemeyeciğim. Kitabı elime ilk aldığım sıralar bir inceleme de şöyle bir cümle okumuştum: "Zarifoğlu'nun en anlaşılır kitabı, yazarı ilk defa okuyacak olanlar bu kitaptan başlayabilir."
Kitabın anlaşılmaz bir dili yok lakin kesinlikle Zarifoğlu'nun daha kolay anlaşılan kitapları var. :))
Sabırla incelikle, altını çize çize , sindire sindire, acaleye getirmeden okumaya gayret ettiğim bir kitaptı. Fikrimce bu kitabı herkesin okumasına gerek yok. Lakin bunun sebebini ancak kitabı okursanız anlayabilirsiniz.
Sizde de oluyor mu bilmiyorum ama bazı kitapları okuyunca hakkında bir şeyler söylemek istiyorum. Heyacan uyandırıyor kitap bende. Yetersizliğime rağmen Zarifoğlu'na inceleme yazma cüretim de bu yüzden. Bazen kelimeleri ağzımın içinde bağlayamıyorum. Kaçıveriyorlar. Sürçü lisan ettiysek affola. Keyifli ve bol tefekkürlü okumalar.
·
284 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.