HüzünŞiir
On Altı Ocak Doksan Sekiz...Cuma'ydı o gün.
Gündüzün ortasında karardı günüm.
Soğuktu elleri, soluktu yüzü...
Kurudu gözlerim, tutuldu dilim.
Son bir defa sarıldım, çözüldü düğüm.
Öğrendim o gün neymiş yaşarken ölüm.
En son o gün gördüm, o, en güzel yüzü.
O günden beri çehremde eksilmedi hüzün.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.