Yaşar Kemal, bu kitabında isminden de anlaşılacağı üzere üç Anadolu Efsanesi'ni işlemiş. Köroğlu, Karacaoğlan, Alageyik.
Köroğlu efsanesinden anladığım üç şey oldu, onlardan bahsetmek istiyorum. İlk olarak başa gelen tüm işlerin kökünde baba sözü dinlememek yatıyor. İkinci olarak ise güzel olanın kıymetini ancak o işin ehli olanın anladığı ve güzelin güzel olması için ihtimam gösterilmesi gerektiği incelikle işlenmiş. Üçüncü olarak ise insanın yiğitliğinin kaynağının doğuştan olmadığını gördüm.
Karacaoğlan, bir aşk ve gurur hikayesi anlatıyor. İsmini ve şiirlerini muhakkak duymuşsunuzdur fakat bir de onun hikayesinden bir parça okumak zevkliydi.
Alageyik efsanesini ben daha önce bilmiyorum. Onun hakkında şimdi konuşamayacağım. Yalnızca şunu söyleyeyim. Geyik metaforunu ilk defa Aytmatov'un Beyaz Gemi kitabında anlatılan Maral masalında görmüştüm. Anadolu'da da geyiğe kutsal bir anlam atfeldiğini okumak aramızdaki bağı görmek açısından ilgimi çekti.
·
484 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.